the 50 waterfalls

Ο Καμαριώτης των 50 Καταρρακτών – Μια δοκιμασία αντοχής στην καρδιά της Οίτης

Ο Καμαριώτης, γνωστός και ως το φαράγγι των 50 καταρρακτών, θεωρείται δικαιολογημένα ένα από τα πιο απαιτητικά και τεχνικά φαράγγια της Ελλάδας. Δεν δοκιμάζει μόνο τις γνώσεις και τις δεξιότητες στις τεχνικές του canyoning (κατάβαση φαραγγιών), αλλά και τη σωματική και ψυχική αντοχή όσων επιχειρούν να το διασχίσουν.

Η πρόκληση ξεκινά πολύ πριν από την πρώτη κατάβαση. Για να φτάσει κανείς στην είσοδο του φαραγγιού απαιτούνται περίπου τρεις ώρες πεζοπορίας σε χωματόδρομους και ορεινά μονοπάτια. Από εκεί και πέρα αρχίζει μια οκτάωρη κατάβαση μέσα σε ένα στενό, απομονωμένο φυσικό πέρασμα, όπου δεν υπάρχει καμία δυνατότητα διαφυγής. Από τη στιγμή που θα περάσεις το πρώτο ρελέ, η μοναδική έξοδος βρίσκεται στο τέλος της διαδρομής, αφού πρώτα κατέβεις και τους πενήντα καταρράκτες του.

Θυμάμαι ακόμη τη στιγμή που κατέβηκα τον πρώτο καταρράκτη. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πως δεν υπήρχε επιστροφή. Ο μόνος δρόμος ήταν προς τα εμπρός. Το νερό ήταν άφθονο και παγωμένο, κάνοντας κάθε κατάβαση ακόμη πιο απαιτητική. Ώρες αργότερα, όταν βγήκαμε επιτέλους στο μονοπάτι και αφήσαμε πίσω μας το φαράγγι, το συναίσθημα ήταν μοναδικό. Η κούραση εξαφανίστηκε και τη θέση της πήρε η βαθιά ικανοποίηση ότι είχαμε ολοκληρώσει μία από τις δυσκολότερες διασχίσεις που μπορεί να ζήσει ένας φαραγγίστας στην Ελλάδα.

Ο Καμαριώτης «ζωντανεύει» μόνο την άνοιξη, όταν τα χιόνια της Οίτης λιώνουν και τροφοδοτούν το φαράγγι με ορμητικά νερά. Όπως συμβαίνει και στα περισσότερα φαράγγια του βουνού, η μορφή του έχει σμιλευτεί επί χιλιάδες χρόνια από τη συνεχή διάβρωση που προκαλεί το λιώσιμο των χιονιών, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό φυσικό γλυπτό.

Η πρώτη εξερεύνηση

Η πρώτη εξερεύνηση του Καμαριώτη πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο 20–21 Οκτωβρίου 2001 από ομάδα του Ε.Σ.Ε.Φ. (Ελληνικός Σύλλογος Εξερεύνησης Φαραγγιών). Στόχος της αποστολής ήταν να εξερευνήσει και να ασφαλίσει ολόκληρο το φαράγγι, μια αποστολή που αποδείχθηκε ιδιαίτερα απαιτητική και διήρκεσε δύο ημέρες.

Η ομάδα ξεκίνησε από υψόμετρο 1.180 μέτρων και, καθώς το συνολικό μήκος του φαραγγιού φτάνει περίπου τα έξι χιλιόμετρα, η διάσχισή του δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί σε μία μόνο ημέρα. Έτσι, μετά την κατάβαση των πρώτων 27 καταρρακτών, οι εξερευνητές διανυκτέρευσαν μέσα στο φαράγγι, σε υψόμετρο περίπου 740 μέτρων, βιώνοντας μια εμπειρία που ελάχιστοι άνθρωποι έχουν ζήσει.

Περίπου ενάμιση χρόνο αργότερα, την άνοιξη του 2002, ο Καμαριώτης διασχίστηκε για πρώτη φορά με νερό, και πάλι από τον Ε.Σ.Ε.Φ. Η είσοδος έγινε από το μονοπάτι που τέμνει το φαράγγι στο πιο εντυπωσιακό και ενδιαφέρον σημείο του, το οποίο αποτελεί μέχρι και σήμερα τη βασική είσοδο της διαδρομής.

Δύο χρόνια αργότερα, τον Απρίλιο του 2004, πραγματοποιήθηκε πλήρης αντικατάσταση όλων των ασφαλειών με νέες. Εκείνη την περίοδο όμως η παροχή του νερού ήταν εξαιρετικά μεγάλη. Οι συνθήκες ήταν τόσο δύσκολες ώστε δύο μέλη της αποστολής βρέθηκαν σε πραγματικό κίνδυνο, υπενθυμίζοντας πως ο Καμαριώτης, ακόμη και για τις πιο έμπειρες ομάδες, απαιτεί απόλυτο σεβασμό και άρτια προετοιμασία.